Reisverhalen: Bolivia
Bolivia: budget
In Bolivia verbleven we in totaal 20 dagen, en tijdens deze periode deden we met ons twee samen 12794.6 bolivianen of 1085.2 € op. Dat is meer als in Peru, maar dit wil niet zeggen dat Bolivia een duur land is. In tegenstelling zelfs, doordat Bolivia zo goedkoop was, hebben we in dit land de meeste tours gedaan, de meeste keren op restaurant geweest en de meeste soeveniers gekocht. Vandaar dus het hogere totaalbedrag.
Het grootste deel van dit totaalbudget, namelijk 474.1 €, spendeerden we aan toeristische attracties, en dan voornamelijk aan de Salar de Uyuni-tour, de jungle-tour en de pampas-tour. Een andere grote kost was de vlucht van La Paz naar Rurrenabaque en terug, in totaal kostte dat voor ons twee tesamen 182.9 €. De uitgaven voor eten, bus en hostels hebben we redelijk laag kunnen houden, namelijk respectievelijk 94.4 €, 28 € en 68.7 €. De overige 237.1 € gaven we ondermeer uit aan soeveniers, aan het verzenden van ons postpakket en aan internetcafees.
Zo komen we in Bolivia aan een gemiddeld dagbudget van 27.1 € per persoon. Waarvan we gemiddeld 2.9 € per persoon aan overnachting uitgaven, en 3.6 € per persoon aan eten betaalden. En ook voor die prijs is het eten in Bolivia echt om van te smullen!
Titicacameer 19-april-2008
Het Titicacameer, gelegen op de grens tussen Bolivia en Peru, wordt dikwijls gepromoot als het hoogst bevaarbare meer ter wereld. Wij leerden ondertussen dat dit niet klopt, er zijn hogere bevaarbare wateren in zowel Chili als Peru, wat natuurlijk niet wil zeggen dat een bezoek aan dit meer van 8300 km² groot niet de moeite waard is!
We besloten om het Titicacameer te verkennen vanuit het Boliviaanse stadje Copacabana, niet te verwarren met het gelijknamige Braziliaanse strand nabij Rio de Janeiro, met als rede dat de Boliviaanse kant van het meer minder toeristisch en dus ook goedkoper is dan de Peruviaanse kant. Bovendien vormt Copacabana ook een mooie uitvalsbasis voor een bezoek aan één van de rustige Boliviaanse eilandjes gelegen op het Titicacameer.
Wij spendeerden een dag en een nacht op het mooie, landelijke eiland Isla del Sol. We namen ´s morgens de boot vanuit Copacabana naar de noordkant van het eiland, en wandelden op ongeveer 4 uur naar de zuidkant. De uitzichten onderweg waren soms echt adembenemend! ´s Avonds genoten we van de zonsondergang in het dorpje Yumani, vanwaar we de volgende dag ook de boot terugnamen naar Copacabana.
Dit was onze laatste stop in Bolivia, morgen nemen we namelijk de bus naar Cusco in Peru en moeten we dit prachtige, goedkope land achter ons laten!
Praktische info: Voor het onderhoud van de wandelpaden op Isla del Sol moet je op de noordkant van het eiland een taks betalen van 10 bol (0.85 €) per persoon en op de zuidkant één van 5 bol (0.43 €) per persoon. De boottrip van en naar het eiland kost enkel 15 bol (1.3 €) en kan je gemakkelijk zelf regelen aan de respectievelijke havens.
La Paz 17-april-2008
Na een week in de Boliviaanse amazone was het wel effe terug aanpassen na de landing in La Paz. Niet enkel aan de koude, maar ook aan de hoogte en vooral aan de drukte. In het centrum van de stad loop je van de ene markt naar de andere, en tussendoor proberen straatverkopers alles wat je je maar kan inbeelden aan de man te brengen. Overal proberen minibussen al toeterend zoveel mogelijk klanten te lokken, en aan elk kruispunt staat het verkeer in de knoop omdat niemand rekening houdt met de verkeerslichten.. Maar eens je je weg begint te kennen, is het ook wel een heel gezellige stad!
Wat voor ons wel een leuke verrassing was, is dat het ook een heel goedkope stad is. Een dagschotel bijvoorbeeld (soep, hoofdmenu en koffie of thee) kostte er 3,5 boliviaan, wat ongeveer 30 eurocent is, en een simpel ontbijt kostte er 1,5 boliviaan of ongeveer 10 eurocent! Belangrijker is dat ook de poncho´s, mutsen en andere typische Andes-soevenirtjes er veel goedkoper waren, met als gevolg dat we anderhalve dag al shoppend hebben gespendeerd en een doos van 7 kg vol soeveniers richting België hebben verzonden!
Pampas-tour 14-april-2008
Als je echt veel dieren wilt zien, moet je naar de "pampas" gaan! Deze pampas is een groot moerasgebied gelegen rond de rivier Yacuma, en het is te bereiken vanuit Rurrenabaque via een 3-uur durende jeeprit over een hobbelige zandbaan.
Voor deze driedaagse tour kozen we voor reisorganisator Indigena Tours, wiens lodge langs de Yacuma-rivier gelegen is op ongeveer 1,5 uur varen van het begin van de pampas. Deze logde vormde het vertrekpunt voor verschillende bootexcursies, waaronder een nachtelijke zoektocht naar aligators en kaaimannen, en een poging tot piranha-vissen. Dat laatste lukte niet echt omdat de piranha´s te slim waren en het vlees gewoon van de haak aten.
Daarnaast hebben we ook nog kunnen zwemmen met de roze rivierdolfijnen (heel speciaal!), en hebben we een anaconda van dichtbij kunnen bestuderen tijdens een wandeling door het moeras!
Andere dieren die we gezien hebben: verschillende soorten apen (sommige zelfs van heel dichtbij), schildpadden, kikkers, capybaras (het grootste knaagdier ter wereld), en heel veel verschillende soorten vogels! Dieren die we minder gezien hebben, maar des te meer gevoeld hebben (en nog altijd voelen): muggen! En dat laatste is ook de rede waarom we wel blij waren om na 3 dagen de pampas achter ons te laten.
De volgende dag bracht de vlieger ons, weliswaar met 8 uur vertraging, terug naar het veel koudere, maar mugvrije La Paz!
Praktische info: Deze driedaagse pampas-tour met Indigena Tours kostte 65 USdollar (44 €) per persoon. Over de gids en het eten waren we zeker heel tevreden, de lodge daarentegen was iets minder luxueus (er was niet altijd water om te douchen en de wc door te spoelen en in onze slaapzaal woonde een kolonie vleermuizen).
Jungle-tour 11-april-2008
In Rurrenabaque boekten we een driedaagse jungle-tour naar het nationale park Madidi. Dit nationale park heeft een oppervlakte van 1,8 miljoen hectare, en bezit zowel 5500 m hoge Andestoppen als amazone laaglanden, waardoor het een hele grote variëteit aan planten en dieren bezit.
Wij kozen voor tourorganisator Balatours, wiens jungle-lodge enkel te bereiken is via een 3-uur durende boottrip over de Rio Beni en Rio Tuichi. Deze reisorganisator was iets duurder dan de andere, maar onze lodge had wel ruime privé-kamers, douches en elektriciteit (dmv zonnepanelen), wat de goedkopere lodges niet hadden. Bovendien waren we de enige toeristen in de lodge, waardoor we konden genieten van de volle aandacht van de gids en de kokkin. Pure luxe dus!
De drie dagen in de jungle spendeerden we vooral al wandelend. Onze gids Marciel toonde ons verschillende medicinale planten, liet ons proeven van enkele van de vele vruchten die de jungle te bieden heeft, en leerde ons zelfs enkele basis overlevingsstrategieën. Op voorhand hadden ze ons gewaarschuwd dat het zien van dieren in de jungle heel moeilijk is, maar wij hadden geluk, we zagen namelijk een kaaiman, verschillende soorten apen en papegaaien en kuddes wilde everzwijnen! Bovendien is alleen al het luisteren naar de verschillende geluiden van deze duizenden dieren een heel speciale ervaring!
Praktische info: De driedaagse jungle-tour met Balatours kost 150 USdollars (100 €) per persoon. Een goedkopere reisagent is Indigena tours (50 €), maar dan heb je dus een lodge zonder douche en elektriciteit en dan slaap je in slaapzalen.
Rurrenabaque 08-april-2008
Na 12 uren bus, gelukkig voor ons over een van de weinige verharde wegen in Bolivia, kwamen we vanuit Sucre aan in de Boliviaanse hoofdstad La Paz. Van daaruit konden we dezelfde namiddag nog de vlieger verder nemen naar jungletown Rurrenabaque.
Deze vlucht is al een heel speciale ervaring op zich. Je vertrekt namelijk in het koude La Paz vanop 4050 m hoogte (vanuit ´s werelds hoogste internationale luchthaven), je stijgt tot meer dan 6000 m om over de met sneeuw bedekte toppen van de Cordillera Real te vliegen, en je landt in het tropische Rurrenabaque op een hoogte van 250 m, en dan nog wel op een landingsbaan van gras. En dit allemaal in 40 minuten!
Rurrenabaque zelf is slechts een klein dorpje waar niet veel te beleven valt, maar het is wel de uitvalsbasis voor trips naar de jungle en naar de pampas. En dat is natuurlijk ook de rede waarom wij hier zijn!
Praktische info: Wij vlogen van La Paz naar Rurrenabaque met de maatschappij Amaszonas. Een heen- of terugvlucht kost 500 bolivianen of ongeveer 42 €.
Sucre 07-april-2008
De "witte stad" Sucre is volgens velen de mooiste stad van Bolivia, wat naar onze mening misschien wel eens zou kunnen kloppen. Grote, groene plaza´s worden omgeven door witte, koloniale gebouwen, en grootse kerken vormen het hoogtepunt van smalle straatjes.
Maar Sucre is vooral ook een levendige stad, met een grote studentenpopulatie en veel toeristen, met als gevolg dus ook veel cafees, restaurants en discotheken. Bovendien heerst er, door zijn ligging op "slechts" 2800 m hoogte, een aangenaam klimaat.
Een ideale plaats dus om wat rond te wandelen, een nabijgelegen marktje te bezoeken en vooral om Benjamin zijn verjaardag te vieren!
Potosí 04-april-2008
Potosí, gelegen op een hoogte van 4070 m, was in de 16de eeuw de rijkste stad van de Amerika´s en met zijn 200 000 inwoners de meest bevolkte stad ter wereld. De rede daarvoor was de Cerro Rico, een heuvel vol met zilver gelegen naast Potosí. Niemand weet precies hoeveel zilver er uit deze Cerro Rico is gehaald, maar een bekend gezegde beweert dat de Spanjaarden er een brug mee hadden kunnen bouwen naar hun thuisland. Wat wel zeker is, is dat de Cerro Rico vandaag niet meer zo rijk is aan zilver, en dat van de rijkdom in Potosí, met uitzondering van de vele kerken en koloniale gebouwen, niet meer veel overblijft.
Vandaag de dag werken er nog altijd 16 000 mannen en jongens in de mijnen van PotosÃ, niet meer om zilver te ontginnen, maar wel tin, zink en lood. De werkomstandigheden behoren echter tot de zwaarste ter wereld: al het werk wordt manueel gedaan tijdens non-stop 8 uur-durende shifts, veiligheidsmaatsregelen zijn onbestaande in de mijn, de temperatuur kan er oplopen tot 54 °C, en ten slotte is de levensverwachting van de mijnwerkers, door de voortdurende blootstelling aan stof, arseen, asbest en andere giftige stoffen, niet hoger dan 40-45 jaar.
Toch zijn de mijnwerkers fier op hun harde job, en beschouwen ze de mijn als hun thuis en hun leven. Om zich te beschermen tegen accidenten en ziektes brengen ze bovendien elke ochtend, voor ze aan het werk gaan, een offer aan de god van de mijn, de "Tío" of "nonkel". Het offer bestaat uit cocabladeren, alcohol van 96% en sigaretten, en wordt met een vast ritueel aan de "Tío" gegeven. ´s Vrijdags mogen de mijnwerkers hun zelf te goed doen aan deze 3 genotsmiddelen, een methode om even te ontsnappen uit hun harde leven.
Wij hadden de gelegenheid om één van de mijnen te bezoeken met een ex-mijnwerker als gids, toch wel een ervaring om stil van te worden..
Praktische info: De tour in de mijn deden wij met Marco Polo tours en we betaalden hiervoor 50 bolivianen (4.3 €). Onze gids Willy, een ex-mijnwerker, kon uitstekend Engels!
"Salar de Uyuni"-tour 02-april-2008
Wat een fantastische ervaring!! Deze driedaagse tour vormt zeker en vast een hoogtepunt van onze reis door Zuid-Amerika! Samen met onze chauffeur/gids/kok Ovidio, een Frans koppel en een Spaans koppel reden we met de jeep langs ´s werelds mooiste landschappen! We vertrokken maandag in het Chileense San Pedro de Atacama en kwamen woensdag aan in het Boliviaanse Uyuni.
Deze driedaagse tour bezoekt eigenlijk veel meer dan enkel de Salar de Uyuni, de grootste zoutvlakte ter wereld. De eerste 2 dagen spendeer je in de Boliviaanse "altiplano", al rijdend van het ene prachtige natuurfenomeen naar het andere. Bij de blikvangers waren ondermeer de rode woestijn van Dali, het blauw-groene Laguna Verde met in de achtergrond de 5960 m hoge vulkaan Lincancabur, en het bloedrode Laguna Colorada, dat de woonplaats vormt voor duizenden flamingo´s.
De gemiddelde hoogte tijdens deze eerste 2 dagen was 4200 m, met pieken tot 4960 m, wat hoger is dan de Mont Blanc, de hoogste berg in Europa! Doordat op deze hoogte het zuurstofgehalte in de lucht veel lager is dan op zeeniveau, krijgen veel mensen hier te kampen met hoogteziekte. Meestal gaat het om lichte symptomen, zoals koppijn en duizeligheid, maar de ziekte kan levensbedreigend worden. Gelukkig bleven wij van alle symptomen gespaard.
Op dag 3 bereik je dan het hoogtepunt van de tour: de Salar de Uyuni. Deze zoutvlakte is 12 000 km² groot, ongeveer 1/3 van België dus, en heeft in het centrum een diepte van 40 m. De vorming van de zoutvlakte is terug te brengen tot het ontstaan van de Andes. Door het omhoog rijzen van de bergketens werd namelijk een deel van de oceaan gevangen genomen in het binnenland, waardoor een immens zoutmeer werd gevormd. Door het opdrogen van dit zoutmeer ontstond ondermeer de Salar de Uyuni. Ten midden van deze vlakte staan, met alleen maar een oogverblindende witte zee van zout rond u, is echt een heel speciale ervaring!
Praktische info: Wij boekten onze driedaagse Salar de Uyuni-tour bij Cordillera Traveller en betaalden hiervoor 115 dollar per persoon (77 €). De trip was uitstekend geregeld, de jeep was in goede staat en heeft in die drie dagen geen enkel probleem opgeleverd, en onze Boliviaanse chauffeur/gids/kok Ovidio was een heel vriendelijke en bezorgde man (wel enkel Spaanstalig).
